ΠΕΡΙ ΑΓΑΘΟΥ

ΠΕΡΙ ΑΓΑΘΟΥ

Αγ.Νεκτάριος Ἀγαθὸς ἀνήρ ἐστιν ὁ τέλειος ἐν τῇ ἀρετῇ. Ὁ ἀγαθὸς προαιρεῖαι ἀεὶ τὸ ἀγαθόν, ἀνταποδίδωσι δὲ ἀγαθὰ ἀντὶ πονηρῶν. Ἐγγὺς τῷ ἀγαθῷ ἵσταται ὁ Θεός, ὑπὸ τὴν σκέπην αὐτοῦ διατελεῖ πάσας τὰς ἡμέρας τῇς ζωῆς αὐτοῦ. Γνώθι σ’αὐτὸν-211

ΠΕΡΙ ΑΓΑΘΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΓΑΘΩΝ

Νικηφόρου Θεοτόκη. Ὅστις θέλει τοῦ κόσμου τούτου τὰ ἀγαθά, ἐκεῖνος πρέπον εἶναι νὰ περιπατῇ τῆς ἀρετῆς τὸν δρόμον· ἡμεῖς δὲ οἱ ἄθλιοι πιστεύομεν καὶ πειθόμεθα ὅτι τρέχοντες εἰς τοὺς κρημνοὺς τῆς ἀπωλείας, εὑρίσκομεν ἐκεῖ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν τῆς παρούσης ζωῆς. Κυριακοδρόμιον τομ. Α. σελ. 197

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ

Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ. Ἡ ἀγάπη εἶναι ὅλων τῶν ἀρετῶν ἡ ρίζα, ἡ μητέρα, ἡ πηγή, ἡ βασίλισα, ἡ κορωνίδα, ἡ κορυφή, ἡ ἀσφάλεια. Π.Ἀνθ.Ἀγ.Ι.Χρυσοστ.Α-26

Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ. Οἱ ἰδιότητες τῆς ἀγάπης εἶναι : Εἶναι ἔμφυτη στὸν ἄνθρωπο, εἶναι ταπεινή, εἶναι γενναιόδωρη, εὐεργετεῖ, δὲν ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, εἶναι ἀκούραστη, δὲν εἶναι μόνο λόγια ἀλλὰ καὶ ἔργα. Π.Ἄνθ.Ἄγ.Ι.Χρυσοστ.Α-32

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ

Νικηφόρου Θεοτόκη. Ἀλλὰ τὸ «ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν» ὄχι ὡς συμβουλεύων εἶπεν ὁ Κύριος, ἀλλ’ ὡς προστάττων· ὄχι ὡς συμβουλὴν εἶπε τοῦτο, ἀλλ’ ὡς ἐντολήν. Ὅθεν, ὅστις δὲν φυλάξῃ ταύτην τὴν ἐντολὴν αὐτοῦ κατακρίνεται, καθὼς καὶ οἱ παραβάται τῶν λοιπῶν ἐντολῶν αὐτοῦ. Κυριακοδρόμιον τομ. Α. 202

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ

Νικηφ.Θεοτόκη. Ὁ Θεὸς ἐνομοθέτησε πόσον πρέπει νὰ ἀγαπῶμεν αὐτόν· «ἀγαπήσεις, λέγει, Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου» (Μάρκ. ιβ΄, 30). Κυριακο/μιον Α-94

ΠΕΡΙ ΑΓΓΕΛΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΓΓΕΛΩΝ

Ἐρώτησις : Τὶ πρᾶγμα ἆρά γε νὰ ἦναι οἱ Ἄγγελοι; καὶ τὶ λογῆς εἶδος καὶ μορφὴν τάχα νὰ ἔγιναν; Ἀπόκρισις : Οἱ Ἄγγελοι δὲν εἶναι ἄλλο, παρὰ ἕν πρᾶγμα ὡραῖον, λαμπρόν, φωτεινόν, διαυγές, ἄϋλον, ἀσώματον, ἀτελεύτητον, ἀσχημάτηστον, λογικόν, αὐτεξού-σιον, κοῦφον λεπτόν, ὀξύ, ἀεικίνητον καὶ φλογερόν· τὸ δὲ εἶδος καὶ τὴν μορφὴν αὐτῶν οὐδεὶς εἶδεν εἰμὴ μόνον ὁ Θεὸς ὁποῦ τοὺς ἐδημιούργησε, καὶ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι τοὺς ἔφερε, καθὼς λέγει ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης· «ἧς (τῆς ἀγγελικῆς ουσίας δηλ.) τὸ εἶδος καὶ τὸν ὅρον, μόνον ὁ Πλάστης ἐπίσταται»· ἔγιναν δὲ διὰ νὰ φανῇ πραγματικῶς ἡ ἄπειρος σοφία, καὶ ἄφατος τοῦ Θεοῦ ἀγαθότης· ἡ  Σοφία του μέν, ὁποῦ ἠδυνήθη ὁ πάντα δυνάμενος νὰ ἐβγάλῃ ἀπὸ τὴν ἄβυσσον τοῦ μηδενὸς μὲ ἕν μόνον ἐννόημα, ἕν τοιοῦτον ὡραιότατον ὑπερθαύμαστον πρᾶγμα· ἡ ἀγαθότης του δέ, ὁποῦ μὴ ὤν εὐχαριστημένος νὰ χαίρεται, καὶ νὰ ἐντρυφᾷ μόνος τὴν ἀνεκλάλητόν του μακαριότητα, ἠθέλησε νὰ τὴν μεταδώσῃ καὶ εἰς ἄλλα λογικά ὄντα, καὶ κτίσματα.Ἀποστ. Σαγήνη 240

ΠΕΡΙ ΑΓΓΕΛΟΥ ΦΥΛΑΚΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΨΥΧΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΓΕΛΟΥ ΦΥΛΑΚΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΨΥΧΗΣ

Ἐρώτησις : Ὅλοι κοινῶς οἱ Ἄνθρωποι ἔχουν Ἀγγέλους πρὸς ἐπίσκεψίν των; ἤ ἄλλοι ἔχουν, καὶ ἄλλοι δὲν ἔχουν; Ἀπόκρισις : Ὅσοι μὲν ἠξιώθησαν τοῦ λουτροῦ τῆς παλιγγενεσίας, ὁποῦ εἶναι τὸ ἅγιον Βάπτισμα, ἔχουν Ἀγγέλους διωρισμένους παρὰ Θεοῦ πρὸς ἐπίσκεψίν των· ὅσοι δὲ εἶναι ἀβάπτιστοι, καὶ τελείως ἀμέτοχοι ἀπὸ τὸ λουτρὸν τοῦτο, ἀκολούθως εἶναι καὶ ἄμοιροι, καὶ ἐστερη-μένοι πάσης Ἀγγελικῆς ἐπισκέψεως. Ἀποστολικὴ Σαγήνη 241

ΠΕΡΙ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Ἄγ.Ἰωάν.Χρύσ. Ἔργο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἦταν νὰ δημιουργήσει τὸν ἄνθρωπο, ἐνῷ τῆς Καινῆς Διαθήκης νὰ μεταμορφώσει τὸν ἄνθρωπο σὲ ἄγγελο. Π.Ἄνθ. Ἄγ.Ι. Χρυσοστ. Α-262

Ἄγ.Ἰωάν.Χρύσ. Ἐμεῖς ποὺ κλυδωνιζόμαστε σὰν μέσα σὲ πέλαγος καὶ ἐξ αἰτίας τῶν ἀπείρων ἁμαρτιῶν μας ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τὴ σενεχὴ καὶ διαρκῆ παρηγοριὰ τῆς Ἄγ.Γραφῆς.  Π.ἄνθ. Ἄγ.Ι. Χρυσοστ.Ἅ-263

ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Ἰσιδώρου Πηλουσιώτου. Ἐρώτησες γιατὶ ὁ Ἰωάννης εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ ὅλους ἐκείνους ποὺ γεννήθηκαν ἀπὸ γυναῖκες, καὶ ἂν ὁ Ἰωάννης εἶναι προφήτης, τί περισσότερο ὑπῆρχε σ’ αὐτὸν ἀπὸ τοὺς προφῆτες; Γιατὶ αὐτὸ λέγει ὁ Κύριος. Ἄκουσε λοιπὸν πολλὰ μὲ λίγα λόγια. Ὁ Ἰωάννης εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ ὅλους ἐκείνους ποὺ γεννήθηκαν ἀπὸ γυναῖκες, ἐπειδὴ προφήτευσε ἀκόμα καὶ μέσα ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας του, καὶ ἐνῶ ἦταν κρυμμένος μέσα στὸ σκοτάδι, δὲν ἀγνόησε τὸ φῶς, ὅταν αὐτὸ ἦλθε. Τὸ περισσότερο ποὺ ἔχει ἀπὸ τοὺς προφῆτες εἶναι, ὅτι εἶδε ὡς ἄνθρωπο τὸν προφητευόμενο, ἐκεῖνον ποὺ ὅλοι οἱ προφῆτες καὶ πατριάρχες φαντάστηκαν μὲ ὄνειρα ἢ ὀπτασίες, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν δοῦν μὲ τὰ ἴδια τους τὰ μάτια. Ἔργα Ἰσιδώρου Πηλουσιώτου. ΕΠΕ Α-57-59

ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Αγ.Ἰωάν.Χρυσ. Ὅπως ὁ ἄνεμος ποὺ πέφτει σὲ πανὶ χαλαρωμένο, δὲν μπορεῖ νὰ ἐνεργήσει, ἔτσι καὶ τὸ Ἄγ.Πνεῦμα δὲν ἀνέχεται νὰ παραμένει σὲ ἀποχαυνωμένη ψυχῆ, ἀλλὰ χρειάζεται θερμὴ διάθεση, μεγάλη ἐνεργητικότητα. Π.Ἀνθ. Ἀγ.Ι. Χρυσοστ. Α-313

ΠΕΡΙ ΑΓΙΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΓΙΩΝ

Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ. Πήγαινε στὶς σκηνὲς τῶν ἁγίων . ὅταν καταφεύγεις σὲ μοναστῆρι ἁγίου ἀνθρώπου, εἶναι σὰν νὰ πηγαίνεις ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό.  Π.ἄνθ. Ἄγ.Ι. Χρυσοστ. Ἅ-303

Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ. Ὄχι μόνον ἡ διδασκαλία καὶ ἡ παρένεση καὶ ἡ συμβουλή, ἀλλὰ καὶ ἡ ἴδια ἡ ἐξωτερικὴ ἐμφάνιση τῶν ἁγίων προξενοῦσε πολλὴ εὐχαρίστηση καὶ ὠφέλεια. Π.ἄνθ. Ἄγ.Ι. Χρυσοστ. Ἅ-286

ΠΕΡΙ ΑΓΙΩΣΥΝΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΙΩΣΥΝΗΣ

Αγ.Νεκτάριος Ἁγιωσύνη! Θεία προσηγορία, θεία ἐνέργεια· τὸ ὄνομά σου δηλοῖ τὸν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἠγιασμένον, τὸν σώφρονα καὶ καθαρό, τὸν παντὸς ρύπου καὶ πάθους παντὸς ἐλεύθερο.  ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-306

Ἄγ.Νεκτάριος Ἁγιωσύνη, ὑψηλὴ κλῆσις, τελειότητος δηλωτική, ἀρετῆς ἁπάσης σημαντική. Αὐτὴ τὸν κατ' εἰκόνα Θεοῦ πλασθέντα ἄνθρωπον καθ' ὁμοίωσιν αὐτοῦ ἀναδειχθέντα κηρύτει. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-306

ΠΕΡΙ ΑΓΝΕΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΝΕΙΑΣ

Ἀγ.Ἰωάννου Κλίμακος. Ἁγνεία σημαίνει ἀπόκτησις τῆς ἀσωμάτου φύσεως. Ἁγνεία σημαίνει ζηλευτὸς οἶκος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐπίγειος οὐρανὸς τῆς καρδιᾶς. Ἁγνεία σημαίνει ὑπερφυσικὴ ἀπάρνησις τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, μία ἀληθινὰ παράδοξη ἅμιλλα σώματος θνητοῦ καὶ φθαρτοῦ πρὸς τοὺς ἀσωμάτους ἀγγέλους. Ἁγνὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ μὲ τὸν ἕνα ἔρωτα ἀπέκρουσε τὸν ἄλλο ἔρωτα, καὶ ἔσβησε τὸ ὑλικὸ μὲ τὸ ἄϋλο πῦρ. Κλίμαξ 194

ΠΕΡΙ ΑΓΝΟΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΝΟΙΑΣ

Ἀγ.Ἰωάν.Χρύσ. Εἶναι προτιμότερο νὰ ἀγνοεῖς κάτι πλήρως, παρὰ νὰ τὸ γνωρίζεις ἐσφαλμένα . γιατί τὸ πρῶτο δὲν μπορεῖ νὰ κατηγορηθεῖ, ἐνῷ τὸ δεύτερο ἀπεστέρηται συγγνώμης.  Π.ἀνθ. Ἀγ.Ι.Χρυσοστ.Α-316

ΠΕΡΙ ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

Ἄγ.Νεκτάριος Ἀγνωμοσύνη εἶναι ἡ ἐπιλησμοσύνη τῆς γενομένης εὐεργεσίας καὶ ἡ ἔλλειψις παντὸς φιλῖου συναισθήματος πρὸς τὸν εὐεργέτην. Ἀχαριστία δὲ ἡ ἀπροθυμία πρὸς ἀνταπόδοση τῆς χάριτος. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-266

Ἄγ.Νεκτάριος Ὁ ἀγνώμων ἔχει ἀναίσθητη ψυχή, διότι ἀναισθητεῖ πρὸς τὴν ἐπίδραση τῆς εὐεργεσίας. Ἔχει καρδία ἀσυμπαθῆ, διότι οὐδεμία συμπάθεια γεννᾶται πρὸς τὸν εὐεργέτη, οὐδὲν συναίσθημα ἀγάπης ἀναπτύσσεται. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-266

ΠΕΡΙ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ

Ἀγ.Ἰωάν.Χρύσ. «Ἐν ταῖς νυξὶν ἐπάρατε τὰς χεῖρας ἠμῶν εἰς τὰ ἅγια». Λέγει κατὰ τὶς νύχτες γιὰ νὰ μᾶς διδάξει νὰ μὴ δαπανοῦμε ὁλόκληρη τὴ νύχτα στὸν ὕπνο, καὶ γιὰ νὰ δείξει ὅτι τότε εἶναι καθαρότερες οἱ προσευχές. Π.Ἄνθ.Ἄγ.Ι.Χρυσοστ.Ἅ-336

Ἀγ.Ἰωάννου Κλίμακος. Ὁ ἄγρυπνος ὀφθαλμὸς ἐξήγνισε τὸν νοῦ, ὁ πολὺς ὕπνος ἐπώρωσε τὴν ψυχή. Ὁ ἄγρυπνος μοναχὸς εἶναι ἐχθρὸς τῆς πορνείας, ἐνῶ ὁ ὑπνώδης εἶναι σύζυγός της. Κλίμαξ 231

ΠΕΡΙ ΑΓΧΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΧΟΥΣ

Ἄγ.Ἰωάν.Χρύσ. Ἡ πραγματικὴ ταραχὴ καὶ ἡ ψυχικὴ ἀταξία δὲν ὀφείλονται στὴν φορὰ τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ στὴ σκέψη μας, ποὺ εἶναι ἔτσι διατεθειμένη. Ὅπως καὶ τὸ μάτι ποὺ νοσεῖ βλέπει σκοτάδι ἀκόμη καὶ τὸ μεσημέρι. Π.Ἄνθ.Ἄγ.Ι.Χρυσοστ.Ἅ-337

ΠΕΡΙ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ

Ἀγ.Νείλος. Ὅπως εἶναι ἀδύνατο νὰ στεφανωθεῖ ἕνας ἀθλητὴς χωρὶς νὰ παλέψει, ἔτσι δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ γίνει χριστιανὸς χωρὶς ἀγῶνες. Φ-Ἀγ.Νείλου ΕΠΕ 11β-381

Ἀγ.Συγκλητικὴ. Ὅσον οἱ ἀθληταὶ γίνοναι καλύτεροι, τόσον καὶ πρὸς ἰσχυροτέρους ἀντιπάλους συναγωνίζονται. Εὐεργετινός Α-436

ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΣ

Ἄγ.Νεκτάριος Ἀδικία εἶναι ἕξις ὑπεροπτικὴ νόμων. Ἀδικία εἶναι νόμου περιφρόνησις. Ἀδικία εἶναι ἡ τοῦ δικαίου καταπάτησις. Ἀδικία εἶναι ἐναντιότης πρὸς τὸ θεῖον θέλημα. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-165

Ἄγ.Νεκτάριος Ἀδικία εἶναι ἐνέργεια πρὸς ἐπικράτησιν τοῦ κακοῦ, τοῦ πολέμου τῆς ταραχῆς, τῆς κακοδαιμονίας τῆς βασιλείας τοῦ πονηροῦ. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-165

ΠΕΡΙ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Ἀββᾷ Ἠσαϊου. Εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸν Θεὸν νὰ μὴν ἀκούει τὸν ἄνθρωπον, ἐφ’ ὅσον ὁ ἄνθρωπος προηγουμένως ἀκούσει τὸν Θεόν. Ὁ Θεὸς δὲν εὑρίσκεται μακρὰν τοῦ ἀνθρώπου, τὰ προσωπικά μας ὅμως θελήματα, τὰ μὴ κατὰ Θεόν, δὲν ἀφήνουν νὰ γίνει εὐπρόσδεκτος ἡ πρόσευχή μας ἀπὸ τὸν Θεόν. Ευεργετινός τόμος Δ σελ. 270

ΠΕΡΙ ΑΘΕΪΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΘΕΪΑΣ

Ἄγ.Ἰ.Χρυσ. Ἀρχὴ τῆς μωρίας τὸ μὴ εἰδέναι τὸν Κύριον. (Ἀρχὴ τῆς μωρίας εἶναι νὰ μὴν γνωρίζεις τὸν Κύριον). Π.Ἄνθ.Ἄγ.Ι.Χρυσοστ.Ἅ-390

Ἄγ.Ἰ.Χρυσ. Ἡ εὐσέβεια εἶναι ἀπόδειξη ψυχικῆς ὑγείας, ἐνῷ ἡ ἄγνοια καὶ ἄρνηση Θεοῦ εἶναι νόσημα βαρύτατο καὶ ἀρρώστια. Π.Ἄνθ.Ἄγ.Ι.Χρυσοστ.Ἅ-390  

ΠΕΡΙ ΑΘΥΜΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΘΥΜΙΑΣ

Ἄγ.Ἰωάν.Χρύσ. Ἡ ἀθυμία εἶναι τὸ χειρότερο ἀπὸ ὅλα τὰ παθήματα, ἡ κορωνίδα καὶ τὸ κορύφωμα τῶν δοκιμασιῶν.   ---   Τόσο πολὺ βαρύτερη ἀπὸ τὸ θάνατο εἶναι ἡ ἀθυμία.  Π.Ἄνθ.Ἄγ.Ι.Χρυσοστ.Ἅ-392

Ἄγ.Ἰωάν.Χρύσ. Πραγματικὰ ἡ ὑπερβολικὴ ἀθυμία ἔχει τὴν δύναμη νὰ βγάλει πολλὲς φορὲς τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὰ λογικά του, νὰ καταποντίσει τὴν ψυχὴ καὶ νὰ τὴν κάνει ἄχρηστη γιὰ ὅλα τὰ καλά.  Π.Ἄνθ.Ἄγ.Ι.Χρυσοστ.Ἅ-393

ΠΕΡΙ ΑΙΜΟΜΙΞΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΙΜΟΜΙΞΙΑΣ

Πηδάλιο-624 Στὸν 67ο κανόνα τοῦ ὁ Μέγ.Βασίλειος κανονίζει τὸν σμίξαντα μὲ τὴν αὐτοῦ ἀδελφήν, ἀμφιθαλῆ οὖσαν, ἤτοι ἀπὸ τὸν αὐτὸν πατέρα καὶ μητέρα, ὡς φονέα ἑκούσιον, ἤτοι 20 χρόνους.  Πηδάλιο-624

ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ

Μεγ.Βασιλείου. Ἡ σχισματοαίρεσις τελεία αἵρεσις εστί.

Ἀγ.Μᾶρκος Ευγ. Στὰ θέματα τῆς πίστεως οὐ χωρεῖ συγκατάβασις.                              

Ἀγ. Ἐπιφάνειος Αἵρεσις εἶναι κακόδοξος γνώμη πεπλανημένων ἀνθρώπων, καθότι δὲν δοξάζουν τὴν αὐτὴν πίστιν.

ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ (ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΤΕΡΩΝ)

ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ (ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΤΕΡΩΝ)

Ἀγ.Νεκταρίου. Ἐρώτησις : Ποῖαι ἦσαν αἱ κυριώτεραι αἱρέσεις; Ἀπόκρισις : Αἱ κυριώτεραί εἰσιν αἱ ἑξῆς :

α) Ἡ τοῦ Σίμωνος τοῦ μάγου, Ὀρθ. Ἰερὰ Κατήχησις 27

β) Τῶν Ἐβιωνιτῶν Ἰουδαϊζόντων Χριστιανῶν, τηρούντων τὸ Σάββατον, τὴν περιτομὴν καὶ ἄλλας Ἰουδαϊκὰς διατάξεις, καὶ ἀρνουμένων τὴν θεότητα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, Ὀρθ. Ἰερὰ Κατήχησις 27

ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΝΕΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΝΕΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

Δοσίθεος Ἱεροσολύμων. Τέσσαρα μεγάλα θηρία ἐγεννησεν ὁ ΙΣΤ αἰὼν : Τὴν αἵρεσιν τοῦ Λούθηρου, τὴν αἵρεσιν τοῦ Καλβίνου, τὴν αἵρεσιν τῶν Γιεζουβιτῶν καὶ τὴν αἵρεσιν τοῦ νέου Καλενδαρίου.  Δοσίθεου Ὁμολ. Ὀρθ. Πίστ.-4

ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΛΑΝΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΛΑΝΩΝ

Ἀγ.Γρηγορίου Θεολ. Ἡ περίοδος τοῦ πολέμου ἔχει πολὺ μικρὴ διαφορά ἀπὸ τὴν δυναστεία τῶν αἰρετικῶν. Λόγος μγ΄.ΕΠΕ 6,246

Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ. Τὸ στόμα ἐκείνου ποῦ μὲ τὰ λόγια τοῦ σῴζει ἕνα πλανεμένο, γίνεται ''στόμα Θεού''. Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ.

ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΦΥΛΑΞΗΣ ΤΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΦΥΛΑΞΗΣ ΤΟΥΣ

Δαμασκηνοῦ Στουδίτου. Γινώσκετε δὲ ὅτι ὁ Θεὸς διπλὲς ἔδωκεν εἰς τὸν ἄνθρωπον ταῖς αἰσθήσεις ὅταν βλάπτεται τὸ ἔνα μέρος, νὰ ἐνεργεῖ τὸ ἄλλο! ἤγουν δύο ὁφθαλμούς, δύο ὠτία, δύο πόρους τῆς μύτης, δύο χέρια καὶ μίαν γλῶσσαν· καὶ τίνος ἔνεκεν; ὅτι πρέπει περισσότερον νὰ ἀκούωμεν παρὰ νὰ συντυχένωμεν, καθὼς ὁρίζει καὶ ὁ Ἀπόστολος Παύλος· Ἔστω δὲ πᾶς ἄνθρωπος ταχὺς εἰς τὸ ἀκούσαι καὶ βραδὺς εἰς τὸ λαλήσαι. Θησαυρὸς Δαμασκηνοῦ 124.

ΠΕΡΙ ΑΙΣΧΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙΣΧΡΟΛΟΓΟΥ

ΠΕΡΙ ΑΙΣΧΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙΣΧΡΟΛΟΓΟΥ

Ἀγ.Νεκτάριος Αἰσχρολογία, τὸ αἰσχρὰ λαλεῖν· αἰσχρολόγος δὲ ὁ αἰσχρὰ λέγων. Ὁ αἰσχρολόγος εἶναι ὁ εὐτελέστερος τῶν ἀνθρώπων, ὁ ἀτιμότερος πάντων· ἀναιδὴς τῇ ὄψιν, ἀναίσχυντος τὴν συμπεριφοράν. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-197

ΠΕΡΙ ΑΙΣΧΥΝΗΣ ΚΑΛΗΣ, ΚΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΙΣΧΥΝΗΣ ΚΑΛΗΣ, ΚΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΙΑΣ

Ἀγ.Μᾶρκος Ἐρημ Ὅση ἐντροπὴν καταδέξεται κάποιος ὑπὲρ τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ, Θὰ δοξασθεὶ ἐκατονταπλάσιως ἀπὸ τὸ πλῆθος. Φ-Ἀγ.Μάρκου Ἐρημήτου τ13,25

Αγ.Ιωάν.Χρυσ. Ντροπή είναι μόνο η αμαρτία, την οποίαν εν τούτοις κανείς δεν θεωρεί ντροπή . συνήθως οι άνθρωποι θεωρούν ντροπή τα πάντα εκτός από την αμαρτία. Π.ανθ. Αγ.Ι. Χρυσοστ. Α-429

ΠΕΡΙ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

Αγ.Ησαϊου Εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸν Θεὸν νὰ μὴν ἀκούει τὸν ἄνθρωπον, ἐφ’ ὅσον ὁ ἄνθρωπος προηγουμένως ἀκούσει τὸν Θεόν. Ὁ Θεὸς δὲν εὑρίσκεται μακρὰν τοῦ ἀνθρώπου, τὰ προσωπικά μας ὅμως θελήματα, τὰ μὴ κατὰ Θεόν, δὲν ἀφήνουν νὰ γίνει εὐπρόσδεκτος ἡ πρόσευχή μας ἀπὸ τὸν Θεόν. Ευεργετινός τόμος Δ σελ. 270

ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ

Μεγ.Βασιλείου. Τὸ νὰ κάνει πάλι τὴν ἴδια ἁμαρτία αὐτὸς ποὺ μιὰ φορὰ μετανόησε, αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξη ὅτι τὸ πρῶτο αἴτιο τῆς ἁμαρτίας ἐκείνης δὲν καθαρίστηκε, ἀπὸ τὸ ὁποῖο αἴτιο, σὰν ἀπὸ κάποια ρίζα, συμβαίνει νὰ ξαναφυτρώνουν τὰ ἴδια. Ὅπως ὅταν κάποιος θελήσει νὰ κόψει τὰ κλαδιὰ κάποιου φυτοῦ. ἐὰν ἀφήσει τὴ ρίζα, παραμένοντας ἡ ρίζα ξαναβλαστάνει πάλι ἀντίστοιχα πρὸς τὰ προηγούμενα κλαδιά. Ἔργα Ἀγ.Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ ΕΠΕ 6,171

ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Ἀγ.Νεκτάριος. Ὁ ἄνθρωπος ἐπλάσθη καὶ εἶναι φύσει ἀγαθός, διότι ἐπλάσθη κατ’ εἰκόνα Θεοῦ, τοῦ ἄκρου ἀγαθοῦ. Ὡς ἀγαθὸς φύσει ἐπιποθεῖ καὶ ζητεῖ ἀγαθόν, τὸ καλόν, τὸ ἀληθές· διὰ τὸν ἔμφυτον τοῦτον πόθον ἡ Ἁγία Γραφὴ λέγει, ὅτι ὁ Θεὸς ἔδωκε τὸν νόμον γραπτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· διότι ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸ ἀγαθόν, τὸ καλόν, τὸ ἀληθές· ὁ νόμος οὗτος ἐδόθη γραπτὸς ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως καταστῇ οὗτος κοινωνὸς τῆς τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητος καὶ μακαριότητος. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-145-146

ΠΕΡΙ ΑΙΩΝΩΝ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΙΩΝΩΝ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑΣ ΖΩΗΣ

Ἀγ.Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ. Πρέπει λοιπὸν νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ αἰῶνος εἶναι πολυσήμαντον· δηλαδὴ ἔχει πάρα πολλὰς σημασίας. Διότι αἰὼν ὀνομάζεται καὶ ἡ ζωὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Ὀνομάζεται ἀκόμη αἰὼν τὸ χρονικὸν διάστημα χιλίων ἐτῶν. Ἀκόμη ὀνομάζεται αἰὼν ὁλόκληρος Ἡ παροῦσα ζωή, ἀλλὰ καὶ ἡ μέλλουσα ζωή, ἡ ἀτελείωτος, μετὰ τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν. Ἀγ.Ἰ.Δαμασκηνοῦ. ΕΠΕ 1,139

ΠΕΡΙ ΑΚΑΘΑΡΤΩΝ ΚΑΙ ΘΝΗΣΙΜΑΙΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΠΝΙΚΤΩΝ ΒΡΩΜΑΤΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΚΑΘΑΡΤΩΝ ΚΑΙ ΘΝΗΣΙΜΑΙΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΠΝΙΚΤΩΝ ΒΡΩΜΑΤΩΝ

Πηδάλιον-81 Ὁ 63ος κανὼν τῶν Ἀγ.Ἀποστόλων διορίζει ὅτι ὁποῖος Ἐπίσκοπος, ἣ Πρεσβύτερος, ἣ Διάκονος, ἣ ὅλως ἐκ τοῦ καταλόγου ὑπάρχων τῶν Ἱερέων καὶ Κληρικὼν ἤθελε φάγει κρέας μὲ αἷμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ ζῴου, ἤτοι πνικτόν, κατὰ τὸν Χρυσόστομον, ἣ ἤθελε φάγει θηριάλωτον, ἤτοι ζῷον πιασμένον καὶ σκοτωμένον ἀπὸ λύκον, θετέον, ἣ ἀπὸ ἀρκούδαν, ἣ ἄλλο τοιοῦτον, ἣ καὶ ἀπὸ ὄρνεον, ἣ ἤθελα φάγει θνησιμαῖον, ἤτοι νεκρὸν καὶ ψοφισμένον ἀπὸ λόγου τοῦ . ὁ φαγῶν τὰ τοιαῦτα Κληρικὸς ἂς καθαίρηται, ἐπειδὴ καὶ ὁ νόμος τὰ ἐμπόδισε να μὴν τρώγωνται, τόσον ὁ δοθεὶς εἰς τὸν Νῶε ὅσον καὶ ὁ δοθεὶς εἰς τὸν Μωυσήν, (17ο κεφ. Λευτ.) εἰ δὲ λα'ἰ'κὸς εἶναι ἐκεῖνός που ἤθελε τὰ φάγει ἂς ἀφορίζεται. Πηδάλιον-81

ΠΕΡΙ ΑΚΑΙΡΙΑΣ (ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥ ΚΑΙΡΟΥ)

ΠΕΡΙ ΑΚΑΙΡΙΑΣ (ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥ ΚΑΙΡΟΥ)

Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ. Ὅτι γίνεται στον καιρὸ τοῦ εἶναι χρήσιμο· ὅτι γίνεται ἄκαιρα, ὄχι μόνον εἶναι ἄχρηστο, ἀλλὰ καὶ βλαβερό. Π.ἀνθ.Ἀγ.Ι.Χρυσοστ.Α-409

Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ. Ἂν τὰ μικρὰ παιδιά, ποὺ θέλουν γάλα, τὰ στερήσει κανεὶς ἀπ' αὐτὴ τὴν τροφὴ καὶ τὴν τροφὴ τῶν ἀνδρὼν τὰ ἀναγκάζει να τρῶνε, μπορεὶ να ἀπολεσθοὺν εὐθέως· Τόσο κακὸ εἶναι ἡ ἀκαιρία. Π.ἀνθ.Ἀγ.Ι.Χρυσοστ.Α-409

ΠΕΡΙ ΑΚΑΚΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΚΟΥ

ΠΕΡΙ ΑΚΑΚΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΚΟΥ 

Ἀγ.Νεκτάριος Ἀκακία εἶναι καθαρότης καρδίας καὶ εὐθύτης διανοίας. Ἡ ἀκακία ἐκφράζει ἀγαθότητα ψυχῆς δεκτικὴς πάσης ἀρετῆς. Ἡ ἀκακία ἀντιτίθεται τῇ πονηρίᾳ. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-210

Ἀγ.Νεκτάριος Ἡ ἀκακία εἶναι ἀγαθωσύνη ψυχῆς οὐδέποτε ὑπὸ τῆς πονηρίας μεταβαλλομένη, ἀλλ' ἀεὶ ἀμετάτρεπτος μένουσα καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀγαθοῦ δρῶσα. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-210

ΠΕΡΙ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΟΣ

ΠΕΡΙ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΟΣ

Ἀγ.Νεκτάριος Ἀκεραιότης εἶναι ἁπλότης, ἀκακία καθαρότης ψυχῆς. Ἡ ἀκεραιότης εἶναι ἀρετὴ ὑψίστης ἀξίας ὡς καρπὸς χριστιανικῆς τελειότητος. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-219

Ἀγ.Νεκτάριος. Ὁ ἀκέραιος μελετᾷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον τοῦ ποιήσαι αὐτό· ἐξετάζει αὐτοῦ τὸν βίον καὶ ἀνερευνὰ τὰ βάθη τῆς καρδίας αὐτοῦ. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-219

ΠΕΡΙ ΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΦΥΛΑΞΗΣ ΤΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΦΥΛΑΞΗΣ ΤΗΣ

Αββά  Ησαϊου Φύλαξε τις ακοές σου για να μην μαζέψεις για τον εαυτό σου πολέμους.  Φ-Αββά  Ησαϊου-τ12,61

Αββά  Ησαϊου Μη θελήσεις να ακούσεις βλάβη αυτού που σε λύπησε, για να μην του ανταποδώσεις με την καρδιά σου.  Φ-Αββά  Ησαϊου-τ12,61

ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΛΑΣΤΟΥ

ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΛΑΣΤΟΥ

Αγ.Νεκτάριος Ακολασία η αχαλίνωτος φιληδονία, η ασωτεία . ακόλαστοι δέ οι ακρατείς, οι φιλήδονοι, διά το μή κολάζειν επιθυμίαν. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΩΝ-313

Αγ.Νεκτάριος Ακόλαστος λέγεται ο ραθύμως βιών καί τάς οικείας μή κολάζων επιθυμίας, αλλά τάς ηνίας αυταίς ενδιδούς τού όπου βούλοιντο χωρείν. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΩΝ-313

ΠΕΡΙ ΑΚΡΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΡΑΤΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΑΚΡΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΡΑΤΟΥΣ

Ἀγ.Γρηγορίου Θεολ. Ἀκρασία εἶναι γιὰ ἐμένα πᾶν τὸ περιττὸν καὶ ὑπἐρ τὴν χρεῖαν. Λόγος ΛΗ΄ Είς τὰ Θεοφάνεια. ΕΠΕ 5,42

Αγ.Νεκτάριος Η ακρασία είναι κακία επεγειρομένη κατά τής σωφροσύνης, τής αγνείας, τής παρθενίας. Είναι δέ ακρασία το υπέρ τήν χρείαν δαπανάν πρός ηδυπάθειαν.  ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-312

ΠΕΡΙ ΑΚΤΗΜΟΣΥΝΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΚΤΗΜΟΣΥΝΗΣ

Αγ.Νεκτάριος Ακτήμων, ο αποταξάμενος πάσι τοίς υπάρχουσιν αυτώ και μηδέν το σύνολον επί γής κεκτημένος πλήν τού σώματος· καί τήν πρός αυτό δέ σχέσιν διαρρήξας τώ Θεώ και τοίς ευσεβέσι τήν εαυτού κατεπίστευσεν οικονομίαν.  ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-281

Ἀγ.Γρηγορίου Θεολ. Εἶναι καλὸ πρᾶγμα ἡ ἀκτημοσύνη καὶ ἡ περιφρόνησις τῶν χρημάτων. Αὐτὸ τὸ μαρτυρεῖ ὁ Ζακχαῖος καὶ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Ὁ Ζακχαῖος μὲ τὸ νὰ παρακινηθῆ μὲ τὴν εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στὴν οἰκία του νὰ μοιράση ὅλη του τὴν περιουσία σχεδόν, ἐνῶ ὁ Χριστὸς μὲ τὸ νὰ περιορίση τὴν τελειότητα στὸν πλούσιο σὲ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ πρᾶγμα. Γρηγοριανὸ Ταμεῖον-58 (ΕΠΕ 5,246)

ΠΕΡΙ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΑΖΩΝΟΣ

ΠΕΡΙ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΑΖΩΝΟΣ

Αγ.Νεκτάριος Αλαζονεία, έξις προσποιητική αγαθού, ἢ αγαθών μή υπαρχόντων. Ο αλάζων πτωχός ών επιδεικνύει πλούτον, και ενδεής τυνχάνων επιτηδεύει αφθονίαν. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-194

Αγ.Νεκτάριος Ο αλάζων στερείται τών απολύτως αναγκαίων και επαγγέλλεται τόν ευμοιρούντα, δίδωσι τά πρός συντήρησιν και εξαγοράζει τά πρός επίδεξιν, επιζητεί έπαινον και επιδιώκει τιμάς. ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ-194

ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Αγ.Γρηγ.θεολ. Η αλήθεια είναι μία, ενώ το ψεύδος πολύμορφο. Φ-Αγ.Μάξιμου Ομολ.15Ε-285

Αγ.Ιωάν.Χρυσ. Πολλαί της ασεβείας αι οδοί, της δε αληθείας Μία. Αγ.Ιωάν.Χρυσ.

Αγ.Ιωάν.Χρυσ. Βλέπεις όταν τά πάθη υποχωρήσουν πώς βρίσκεται η αλήθεια; Π.ανθ. Αγ.Ι. Χρυσοστ. Α-419

ΠΕΡΙ ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑΣ

Ἀγ.Ἰωάν.Χρυσ. Ὅταν κάποιος βρίσκεται σὲ συμφορὰ καὶ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ βοήθεια, δὲν πρέπει νὰ λέμε ὅτι εἶναι κακός, γιατὶ αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξη σκληρότητας καὶ ἀπανθρωπιᾶς καὶ ἀλαζονείας. Π.ἀνθ.Ἀγ.Ι. Χρυσοστ. Α-236

ΠΕΡΙ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

Αγ.Ιωάν.Χρυσ. Ντροπή είναι μόνο η αμαρτία, την οποίαν εν τούτοις κανείς δεν θεωρεί ντροπή . συνήθως οι άνθρωποι θεωρούν ντροπή τα πάντα εκτός από την αμαρτία. Π.ανθ.Αγ.Ι. Χρυσοστ. Α-429

Αγ.Ιωάν.Χρυσ. Ότι οι αμαρτίες προκαλούν φθορά είναι από όλα φανερό, γιατί και αισχρούς και ασθενείς κάνουν του ανθρώπους και μειώνουν την αντοχή τους με αποτέλεσμα να κουράζονται. Αγ.Ιωάν.Χρυσ.

ΠΕΡΙ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΘΜΩΝ ΑΥΤΗΣ

ΠΕΡΙ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΘΜΩΝ ΑΥΤΗΣ

Αγ.Νικόδημος Οι βαθμοί τής αμαρτίας από τήν αρχή εώς τέλους, είναι δώδεκα . Πρώτος βαθμός είναι όταν κάνει τινάς τό καλόν, ουχί δέ καλώς, αλλά σμίγει τό καλό μέ το κακό. Εξομολογητάριον-20

ΠΕΡΙ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ 3 ΒΛΑΒΩΝ ΑΥΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟΝ

ΠΕΡΙ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ 3 ΒΛΑΒΩΝ ΑΥΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟΝ

Αγ.Νικόδημος. 1^η βλάβη εἶναι, πὼς αὐτὲς σὲ ἔκαναν νὰ χάσεις τὰς ὑπερφυσικᾶς χάριτας, ὅπου σου ἐχάρισεν ὁ Θεὸς εἰς ταύτην τὴν ζωὴν· τὴν χάριν τῆς δικαιώσεως, τὴν χάριν τῆς υἱοθεσίας, τῆς διαμονῆς, καὶ τᾶς λοιπᾶς ἄλλας, τῶν ὁποίων ἕνας καὶ μόνος βαθμὸς εἶναι τιμιώτερος ἀπὸ ὅλες τὶς εὐγένιες, ἀπὸ ὅλες τὶς σοφίες, ἀπὸ ὅλες τὶς ὡραιώτητες, καὶ ἀπὸ ὅλες τὶς δυνάμεις· ἐν συντομίᾳ, ἀπὸ ὅλα ὁμοὺ τὰ χαρίσματα τῆς φύσεως, καὶ τὰ πλέον πολύτιμα καλὰ τοῦ κόσμου, ὡς λέγει ὁ Σολομῶν· «Ὁ πᾶς χρυσὸς ἐν ὄψει αὐτῆς ψάμμος ὀλίγη» (Σοφ.Σολομ. 7,9). Εξομολογητάριον-186