ΟΠΤΑΣΙΑ Κοσμᾶ Μοναχοῦ, φοβερὰ καὶ ὠφέλιμος.
«Πενθῶ κολάσεις τὰς ξένας ὧδε βλέπων. «Χαίρω δὲ αὖθις τὰς ἀναπαύσεις βλέπων.»
«Πενθῶ κολάσεις τὰς ξένας ὧδε βλέπων. «Χαίρω δὲ αὖθις τὰς ἀναπαύσεις βλέπων.»
Κατὰ
τὸν δέκατον τρίτον χρόνον τῆς Βασιλείας Ρωμανοῦ τοῦ Δεκαπινοῦ, ἤτοι ἐν ἔτει
932, ἦτο εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἄνθρωπός
τις, ὁ οἰκειότερος τῶν ὑπηρετῶν, τῶν παρισταμένων εἰς τὸν Βασιλικὸν κοιτῶνα τοῦ
Ἀλεξάνδρου, ὅστις ἐβασίλευσεν ὀλίγον πρωτύτερα τοῦ Ρωμανοῦ, ἤτοι ὁ υἱὸς μὲν
Βασιλείου τοῦ Μακεδόνος, ἀδελφὸς δὲ Λέοντος τοῦ σοφοῦ.

