ΤΑ ΦΟΒΕΡΑ ΤΕΛΩΝΙΑ

ΔΙΗΓΗΣΙΣ

θεωρίας τὴν ὁποίαν ἔγραψα ἐγὼ ὁ ταπεινὸς Γρηγόριος & μαθητὴς τοῦ Ἁγ. Βασιλείου τοῦ Νέου.

Ὁ ἁγιώτατος Πατὴρ ἠμῶν Βασίλειος ἦτον εἰς τὸν καιρὸν τοῦ βασιλέως Λέοντος τοῦ Σοφοῦ καὶ ἐκατοικοῦσε πλησίον τῆς Κων­σταντινουπόλεως. Ἐπειδὴ δὲ εἶχεν ἀποθάνει ὁ Γέροντάς μου, ἐζήτουν πνευματικὸν πατέρα νὰ μὲ ὁδηγᾷ εἰς τὰ οὐράνια.

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΙΝΟΣ ΚΟΡΗΣ

ΛΟΓΟΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΩΣ ΦΟΒΕΡΟΣ ΚΑΙ ΦΡΙΚΤΟΣ
Περὶ τινὸς κόρης ἐτοιμοθάνατου ὅπου ο πατὴρ αὐτῆς τὴν ἔταξε εἰς μοναστήριον. Καὶ ὅσοι ἔχουν ἀνευλάβειαν, ἢ νὰ εἰπῶ καλλίτερον ἀθεοφοβίαν, ἄς ἀναγνώσουν ἵνα φρίξουν καὶ διορθωθοῦν, καὶ ἵνα μὴ αἰωνίως κολασθοῦν. 
Παρεβάλομεν καὶ συνομιλήσαμεν ὁμάδι ἐγῶ καὶ ὁ Σοφιστὴς Σωφρόνιος ἐν Ἀλεξανδρεία μὲ τὸν  Ἀββᾶν Παῦλον, ὅπου εἶχε Μοναστήριον εἰς τὸν λιθαζόμενον· καὶ ὡφεληθέντες παρ’ αὐτοῦ πολλά,

ΘΕΟΣ ΕΝ ΑΠΛΟΤΗΤΙ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ

ΘΕΟΣ ΕΝ ΑΠΛΟΤΗΤΙ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ !

Διήγησις ὡραιοτάτη καὶ λίαν ὠφελιμωτάτη. Περί τινος ἁπλοῦ ἀνθρώπου.

«Ἐπί τινα ἐπιβλέψω; ἢ μὴ ἐπὶ τὸν πρᾶον καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντά μου τοὺς Λόγους.» 

Εἶπεν εἷς Ἀββᾶς· ὅτι εὑρισκόμενος ἕνα καιρὸν εἰς τὴν ἔρημον τῆς Θηβαΐδος, διὰ νὰ ὠφεληθῶ παρὰ μικρὸν ἀπὸ τοὺς Ὁσίους καὶ θαυμαστοὺς ἄνδρας ὅπου ἐκατοικοῦσαν εἰς αὐτήν, καὶ εἶχον μεγάλην

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΝΤΙΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΝΤΙΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ

ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΕΙΛΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.

Εἰς τὰ μέρη τῆς Κρήτης ἦσαν διάφορα Μοναστήρια ὡς μία Σκήτη, ἔνθα εὑρίσκοντο Πατέρες ἀσκούμενοι. Οὗτοι εἶχον δύο Πνευματικούς, οἵτινες ἀντεφέροντο ἀναμεταξύ των. Καὶ ὁ μὲν ἕνας ἐδίδασκε τοὺς κατὰ πνεύμα υἱούς του, ὅτι ἡ νηστεία δὲν ὠφελεῖ τίποτε, παρὰ μόνον τὰ πάθη τοὺς πολεμούσι καὶ τοὺς βλάπτουσι, ὁ δὲ ἄλλος, ὅτι ἡ πολυφαγία φέρει τὰ πάθη.

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΠΕΡΙ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΠΕΡΙ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ
Ἕνα καιρὸν ἔσμιξα μὲ τὸν ἀββᾶν Ἰωσὴφ εἰς τὸν Ἔννατον, καὶ ἦτον μαζὺ καὶ ὁ ρήτωρ ὁ Σωφρόνιος· καὶ σμίγοντες ἡμεῖς μὲ τὸν Λέοντα, ἰδοὺ ἦλθεν ἕνας κάποιος ἀπὸ Ἀϊλά, καὶ τοῦ ἔδιδε τρία φλωρία λέγοντας· δέξου ταῦτα, Πάτερ, τίμιε, νὰ εὐχηθῇς τὸ καράβι μου, ὅτι τὸ ἐφόρτωσα, καὶ τὸ ἔπεμψα εἰς τὴν Αἰθιοπίαν· καὶ ὁ Γέρων ὁλοτελῶς δὲν τοῦ ἔδωσεν ἀπάντησιν.

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΟΣΙΩΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

Δι’ ἐκείνους ὅπου δὲν ἀναγινώσκουν τὴν ἀκολουθίαν τους, ἱερωμένους καὶ κοσμικοὺς ἀνθρώπους.

Ἦταν ἕνας ὅσιος καὶ θαυματουργὸς πατέρας, ὀνόματι Ευτρόπιος, καὶ ἦτον κατὰ πολλὰ ἐνάρετος καὶ εὐβλαβὴς εἰς ὅλην του τὴν ζωήν· καὶ ὅταν ἀπέθανεν, ἐπρόσταξεν ὁ πατριάρχης νὰ σκάψουν διὰ νὰ τὸν ἐνταφιάσουν· καὶ ἐκεῖ ὅπου ἔσκαπτον εὑρέθηκεν ἕνα κοιμητήριον ὑποκάτω τῆς μεγάλης

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΔΙΑ ΟΣΟΥΣ ΚΑΛΩΠΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΣΑΡΚΑ ΤΟΥΣ

ΔΙΗΓΗΜΑ ΦΡΙΚΗΣ!

Ἀκούσατε, ὅσοι καὶ ὅσαις τὴν σκωληκόβρωτον σάρκα σας καλωπίζετε ὑπερηφανευόμενοι καὶ φρίξατε!
Ἕνας ἀσκητὴς παρεκάλεσε τὸν Θεὸν νὰ τοῦ φανερώσῃ πολλὰ μυστήρια, καὶ βγαίνοντας ἀπὸ τὸ κελλίον του νὰ ὑπάγῃ εἰς μίαν χώρα, εἰς τὸν δρόμον ὅπου ἐπήγαινεν σμίγει μὲ ἕναν ἄγγελον, μὰ δὲν τὸν ἐγνώρισεν ὁ ἀσκητής, ἐνόμισε πῶς ἦτο ἄνθρωπος.

Η ΔΙΑ ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΜΑΚΑΡΙΟΥ

Η ΔΙΑ ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΜΑΚΑΡΙΟΥ.

περὶ ἀπόκρυφων καὶ ἀρρήτων μυστηρίων καὶ περὶ Μνημοσύνων τῶν κεκοιμημένων.

Πορευομένου ποτὲ τοῦ Ἁββᾷ Μακαρίου ἐν τὴ ἐρήμῳ ἠκολοῦθησεν αὐτῷ Ἄγγελος Κυρίου καὶ λέγει τῷ Γέροντι· «εὐλόγησον, πάτερ ἅγιε». Ὁ δὲ Γέρων στοχαζόμενος ὅτι εἶναι μοναχὸς ἀπὸ τὴν ἔρημον, εἶπε πρὸς αὐτὸν «ὁ Θεὸς συγχωρήσοι σέ, τέκνον».

ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΒΒΑ ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΔΙΑ ΤΑΣ ΜΕΘΟΔΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΒΒΑ ΜΑΚΑΡΙΟΝ

ΔΙΑ ΤΑΣ ΜΕΘΟΔΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ.

Κάποτε ὁ Ἀββᾶς Μακάριος ἀνεχώρησε διὰ τὴν βαθυτέραν ἔρημον. Καθ’ ὁδὸν συνήντησεν ἕνα γηραλέον, ὁ ὁποῖος ἦτο πάρα πολὺ φορτωμένος μὲ ἕνα περίεργον φορτίον. Εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ σώματός του εἶχε διάφορα ἀγγεῖα. Εἰς ἕκαστον δὲ ἀγγεῖον ὑπῆρχε καὶ ἀπὸ ἕνα πτερόν. Αὐτὸ δὲ τὸ περίεργον φορτίον εἶχε ὡς ἔνδυμα. 

Ο ΕΡΗΜΗΤΗΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΛΗΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Ο ΕΡΗΜΗΤΗΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΛΗΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ.

Ήταν ένας γέροντας ασκητής και αναχωρητής, ο οποίος ασκήτευσε σ’ ένα έρημο τόπο 70 χρόνια, με νηστεία, παρθενία και αγρυπνία. Στα τόσα δε χρόνια που δούλευε στο Θεό, δεν αξιώθηκε να δει καμία οπτασία και αποκάλυψη εκ Θεού. Και σκέφθηκε, λέγοντας τούτο : «Μήπως για καμίαν αφορμή που δεν ξέρω εγώ, δεν αρέσει του Θεού η άσκησή μου, και η εργασία μου είναι απαράδεκτη; Μήπως για τούτο δεν μπορώ να έχω αποκάλυψη και να δω κανένα μυστήριο».