Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

ΦΡΙΚΤΟΙ ΟΡΚΟΙ ΚΑΙ ΕΡΕΒΩΔΗ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΣΤΟΕΣ

ΟΡΚΟΙ ΜΑΣΟΝΙΑΣ
Α΄ ΜΕΡΟΣ
Γιατί δίδονται στις Στοές οι φοβεροί όρκοι; Ποια είναι τα “βαρύτιμα” μυστικά που θέλουν να “κρύψουν” οι μασόνοι;
Εκπλήσσεται σφόδρα και τρομάζει αληθινά ο ερευνητής, όταν, μελετώντας προσεκτικά τα κατά καιρούς διαλαμβανόμενα εις τα αυθεντικά τεκτονικά έντυπα, διαβάζει εκεί τους ανήκουστης σκληρότητος μασονικούς όρκους. Και ευθύς αμέσως, ως ένας κανονικός και λογικός άνθρωπος διερωτάται:


Γιατί καλούνται από τις τεκτονικές αρχές και τους κανονισμούς τους οι μυούμενοι στις Στοές σοβαροί συνάνθρωποί μας να δώσουν επισημότατα αυτούς τους τόσο σκληρούς μασονικούς όρκους; Μήπως για να κρύψουν “απαραβιάστως” κάποιες μυστικές διδασκαλίες και επιδιώξεις τους, τις οποίες από μακρού χρόνου έχουν καταστρώσει;

Αλλά ποιες είναι αυτές οι διδασκαλίες και επιδιώξεις τους, και ποίοι, εν γνώσει ή εν αγνοία αυτών καλούνται να τις υπηρετήσουν; Μήπως είναι ερεβώδεις και σκοτεινές οι μασονικές αυτές διδασκαλίες και επιδιώξεις;

…Και ποίοι καλούνται να υπηρετήσουν αυτά που στο αδιαφανές τεκτονικό παρασκήνιο από χρόνων πολλών και συνεχώς αναφέρονται; Είναι, άραγε, “βασιλείς” ή “στρατιώται”; Είναι κατά καιρούς κάποιοι Πρωθυπουργοί ή κλητήρες; Καθηγητές Πανεπιστημίου ή απλοί και απλοϊκοί άνθρωποι είναι;

Μήπως καλούνται εκεί – Θεέ μου φύλαγε! – ακόμη και κληρικοί; Μήπως κατά καιρούς προσελκύονται στις Στοές των μασόνων ακόμη και Πατριάρχες; Ετούτα, βεβαίως, δεν θέλουμε να τα πιστέψουμε!

Οι φοβεροί τεκτονικοί όρκοι …
Ας δούμε όμως πρώτα δύο (από τους υπερτριάκοντα που υπάρχουν) φοβερούς μασονικούς όρκους, τους διδόμενους κατά τις επάλληλες, εισαγωγικές και προαγωγικές μυήσεις μασόνων εις τις Στοές τους (τα κείμενα με κόκκινο χρώμα είναι ακριβή αποσπάσματα μασονικών εκδόσεων):

«Όρκος
Επί παρουσία του τελείου τούτου Συνεδρίου και διά του λόγου της τιμής μου υπισχνούμαι ότι δεν θα αποκαλύψω ποτέ τα μυστήρια των Ιπποτών του Ροδοσταύρου [μασόνου του 18ου βαθμού] εις ουδένα αδελφόν κατωτέρου βαθμού ουδ’ εις βέβηλον τινα [εις πρόσωπον που ΔΕΝ είναι μασόνος], επί ποινή ν’ απωλέσω διά παντός τον λόγον και να ευρίσκωμαι αιωνίως εις τα σκότη . κρουνοί αίματος να ρέωσιν ακαταπαύστως εκ του σώματός μου και να υποφέρω τας πλέον σκληράς θλίψεις της ψυχής . αι πλέον αιχμηραί άκανθαι να μοι χρησιμεύσωσιν ως στρωμνή . χολή δε και όξος να είναι το ποτόν μου και ατιμωτική του θανάτου καταδίκη να τελειώση την τύχη μου, εάν παραβώ τους Νόμους, τους οποίους θέλουσι μοι επιβάλλει. Υπισχνούμαι, επίσης, να μην φανερώσω ποτέ τον τόπον εις τον οποίον εγενόμην δεκτός, ουδέ τα μέλη άτινα ήσαν παρόντα. Προς τούτοις υπισχνούμαι πλήρη πίστιν και αφοσίωσιν εις το «Ύπατον Ελληνικόν Συμβούλιον του 33 [βαθμού]». Είη μοι βοηθός ο Μέγας Αρχιτέκτων του Σύμπαντος [ο μασονικός θεός]…» (Πηγή: Μασονικό περιοδικό «Πυθαγόρας», έτος Δ΄, Μάρτιος 1885, αρ. 3, σελ. 82-83).

Άλλος – νεώτερος – μασονικός όρκος.
Ο φοβερός, επίσης, όρκος που ακολουθεί δίδεται κατά την εισδοχή μυουμένου σε μασονικές Στοές που λειτουργούν υπό την αιγίδα της λεγομένης «Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος». Ο μακρότατος αυτός μασονικός όρκος, έχει, συντετμημένος, ως ακολούθως:
«… Επίσημα και με ειλικρίνεια υπόσχομαι και υποχρεώνομαι ότι πάντα θα περιφρουρώ, θα καλύπτω και ποτέ δεν θα αποκαλύπτω οποιοδήποτε μέρος ή μέρη, σημείο ή σημεία των μυστικών ή των μυστηρίων των Ελευθέρων και Αποδεδεγμένων Τεκτόνων, και των ανηκόντων σ’ αυτούς τα οποία μου έχουν ήδη γίνει γνωστά ή πρόκειται να μου ανακοινωθούν τώρα ή οποτεδήποτε στο μέλλον, παρά μόνο σε γνήσιο και νόμιμο Αδελφό ή Αδελφούς και ούτε σε αυτόν ή αυτούς, παρά μόνο αφού, με κανονική δοκιμασία, αυστηρή εξέταση ή ασφαλή πληροφόρηση ενός πολύ γνωστού Αδελφού διαπιστώσω ότι αυτός ή αυτοί είναι άξιοι αυτής της εμπιστοσύνης, ή εντός συνεδρίας τέλειας και κανονικής Στοάς Αρχαίων Ελευθεροτεκτόνων [μασόνων]…

…Ακόμη υπόσχομαι επίσημα ότι ποτέ αυτά τα μυστικά δεν θα τα γράψω, παραστήσω, χαράξω, σημειώσω, σμιλεύσω ή με οποιονδήποτε τρόπο σχεδιάσω, ούτε θα προκαλέσω ή θα ανεχθώ να διαπραχθεί αυτό από άλλους, αν είναι εντός των δυνάμεών μου να το αποτρέψω, πάνω σε οποιοδήποτε κινητό ή ακίνητο αντικείμενο κάτω από τον ουράνιο θόλο, με το οποίο ή πάνω στο οποίο οποιοδήποτε γράμμα, χαρακτήρα ή σχέδιο, ακόμη και το ελάχιστο ίχνος από χαρακτήρα, ψηφίο ή σχέδιο θα ήταν δυνατόν να αναγνωριστεί ή να γίνει αντιληπτό σε μένα ή σε οποιονδήποτε στον κόσμο, ώστε οι μυστικές μας τέχνες και τα κρυφά μυστήρια να γίνουν γνωστά με απρεπή τρόπο από δική μου αναξιότητα.

Όλα αυτά υποχρεώνομαι επίσημα να τηρώ χωρίς αντιλογία, επιφύλαξη ή υπεκφυγή, με τη βεβαιότητα ότι, αν παραβιάσω οποιοδήποτε από αυτά, θα στιγματιστώ ως άτομο συνειδητά επίορκο, χωρίς καμία ηθική υπόσταση και παντελώς ανάξιο για να γίνει δεκτό σε αυτή τη σεβασμία Στοά ή σε οποιαδήποτε άλλη κανονική Στοά ή σε ομάδα ανθρώπων που θέτουν την τιμιότητα και αρετή πάνω από τα επιφανειακά οφέλη των αξιωμάτων και του πλούτου.

Γι’ αυτό βοήθησέ με, Θεέ, και στήριξέ με στην τήρηση της Μεγάλης και Επίσημης Υπόσχεσής μου ως μαθητού Ελευθεροτέκτονα (…)»
Εν συνεχεία ο «Σεβάσμιος Διδάσκαλος», δηλαδή ο πρόεδρος της Στοάς, απευθυνόμενος προς τον ορκιζόμενο μαθητή τέκτονα του επισημαίνει:

«Αδελφέ…, με την ήρεμη και ειλικρινή στάση σου αυτό το βράδυ, ξέφυγες από δύο μεγάλους συμβολικούς κινδύνους. Υπήρχε όμως και τρίτος κίνδυνος, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση, θα σε παραφύλαγε μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής σου.
Οι κίνδυνοι που διέφυγες ήσαν του Εγχειριδίου [μικρό ξίφος] και του στραγγαλισμού, επειδή κατά την είσοδό σου στη Στοά, το Εγχειρίδιο αυτό [του δείχνει το Εγχειρίδιο] κατευθυνόταν προς το γυμνό αριστερό στήθος σου, θέλοντας να δείξει ότι, αν είχες αποπειραθεί να προχωρήσεις βίαια, θα είχες γίνει υπαίτιος του θανάτου σου, από μαχαίρωμα ενώ ο Αδελφός που το κρατούσε θα έμενε ακίνητος εκτελώντας το καθήκον του …»

Και ο πρόεδρος της Στοάς συνεχίζει να λέει στον δόκιμο μασόνο τα εξής, επίσης ανατριχιαστικά :
«…Υπήρχε, επίσης, αυτή η θηλιά [του τη δείχνει, αφού πρώτα την βγάζουν από το λαιμό του] περασμένη γύρω από το λαιμό σου που θα έκανε οποιαδήποτε απόπειρά σου να φύγεις εξ’ ίσου μοιραία, αλλά ο κίνδυνος εκείνος, ο οποίος παραδοσιακά θα σε παραφύλαγε μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής σου, ήταν η φυσική ποινή η κάποτε συνδεδεμένη με την υποχρέωση του τέκτονα, δηλαδή να αποκοπεί ο λαιμός σου, αν ποτέ παράνομα απεκάλυπτες τα μυστικά του Ελευθεροτεκτονισμού [της Μασονίας]. Ολόκληρη η ποινή θα ήταν να σου αποκοπεί ο λάρυγγας, να σου ξεριζωθεί η γλώσσα και να ταφείς στην άμμο της θάλασσας σε ρηχά νερά ή σε απόσταση διακοσίων μέτρων από την ακτή, όπου τα κύματα ανεβοκατεβαίνουν τακτικά».

Εν συνεχεία, ο πρόεδρος της μασονικής Στοάς στην οποία ακούστηκαν οι τρομεροί αυτοί λόγοι, οι δύσκολα επινοούμενοι από σώφρονες ανθρώπους, καθησυχάζοντας τον μαθητή μασόνο, του λέει:

«… Το να συμπεριλάβουμε τώρα μια τέτοια ποινή είναι περιττό, αφού η υπόσχεση την οποία ανέλαβες απόψε είναι δεσμευτική για όλη σου τη ζωή.
Τώρα, αφού ανέλαβες τη Μεγάλη και Επίσημη Υποχρέωση του Τέκτονα, μου επιτρέπεται να σε πληροφορήσω ότι στον Ελευθεροτεκτονισμό υπάρχουν πολλοί βαθμοί και ιδιαίτερα μυστικά για καθένα απ’ αυτούς…» (Πηγή: Εθνική Στοά της Ελλάδος ΤΥΠΙΚΟ ΤΗΣ ΑΜΙΛΛΗΣ Emulation Ritual, Αθήνα Απρίλιος 1997, σελ. 21-29).
Οι μασονικοί όρκοι που μόλις τώρα διάβασαν οι νοήμονες αναγνώστες μας εδώ, είναι πράγματι φοβεροί. Είναι δε μετάφραση από αγγλικά μασονικά τυπικά. Παρόμοιες μεταφράσεις εκ των αγρίων αγγλικών τυπικών (στη γλώσσα μας) γνωρίζουμε να υπάρχουν ήδη από το 1918 και 1920 στις ελληνικές Στοές της Αιγύπτου.

Αναγκαία επισήμανση από τον ερευνητή…
“Σφάζουν”, λοιπόν, πραγματικά οι μασόνοι τους αδελφούς τους που φεύγουν από τη μασονία και “αποκαλύπτουν” τα μυστικά;
Απάντηση: Όχι, βέβαια! Δεν σφάζουν οι μασόνοι τους αδελφούς τους που δι’ ενεργειών ή παραλείψεων τους “προδίδουν” τα μυστικά. Όχι, δεν γίνονται τέτοια, μήτε και ενοχλούνται καν σήμερα οι “αποστάτες” αυτοί.
Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί ζητούνται οι σκληροί αυτοί όρκοι (αλλά και άλλοι ελαφρότεροι) σήμερα;
Το ζήτημα έχει ως ακολούθως: Το πλήθος των τρομερών μασονικών όρκων θεσπίστηκαν από τον Τεκτονισμό κατά τους προηγούμενους, τους τελευταίους αιώνες. Τότε, που ΜΕΓΑΣ ήταν ο πόλεμος της Μασονίας εναντίον μερικών θρόνων της Ευρώπης, μαζί – και κυρίως – εναντίον της παπικής εξουσίας και το αντίθετο.

Γιατί αυτός ο μέγας πόλεμος;
Διότι το πλήθος των αγαθών και αφελών τεκτόνων της εποχής εκείνης, αποδεχθέν – και προάγον – το ελκυστικό σύνθημα του Γαλλικού Διαφωτισμού «Ελευθερία-Ισότης-Αδελφότης», εμάχετο ιεροκρυφίως, συνωμοτικώς, για την απελευθέρωση – όπως πίστευαν – της Ευρώπης και πέραν αυτής από την τυραννία και διαφθορά μερικών βασιλικών θρόνων και παπικών θώκων, και ως εκ τούτου εδιώκοντο, μη γνωρίζοντες πιθανόν τα “βαθέα” της Μασονίας οι πολλοί, πλην της υψηλής ηγεσίας αυτών. Οι όρκοι, λοιπόν, εκείνοι διατηρούνται ακόμα και δη για λόγους ιστορικούς.

Μερικές βλάσφημες διδασκαλίες τεκτόνων και μέτρα προστασίας των για να μη διαρρεύσουν…
Διατηρούνται όμως – και ζητούνται, βεβαίως – έως σήμερα οι μασονικοί όρκοι, όχι μόνο για λόγους ιστορικούς, αλλά και για άλλους λόγους. Ποιους λόγους; Μα για να κρύψουν τα υπόλοιπα, τα ουσιώδη, τα τρέχοντα μυστικά τους οι τέκτονες!

Ποια μυστικά;
Τα τέσσερα καίρια σημασίας μυστικά τους, προπάντων το ένα, δηλαδή τις περί Θεού ΒΑΘΥΤΕΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΤΟΥΣ, τις αποκρουστικώς βλάσφημες και με σκληρότητα διατυπωμένες. Για να αποφύγουν, λοιπόν, οι μασόνοι να μη περιέλθουν μερικές εκ των διδασκαλιών αυτών εκτός των τεκτονικών κύκλων, διατυπώνουν αυστηρές προειδοποιήσεις στα μέλη τους, γενικότερα, να προσέχουν τα διάφορα έντυπά τους σχολαστικώς, να μην περιέλθουν εις χείρας «βεβήλων», δηλαδή παντός προσώπου που δεν είναι μασόνος του επιπέδου τους.
Ιδέστε πώς διατυπώνουν τις σχετικές αυστηρότατες οδηγίες και εντολές τους:
«Προφυλάξωμεν τα κείμενά μας ίνα μήποτε περιέλθωσι ταύτα εις χείρας βεβήλων. Ταύτα ασφαλώς θα μολυνθούν…»! (Ιω. Α. Βασιλή 33ου, Είδον τον Ακτινοβόλον Αστέρα, Αθήνα 1952, σελ. 68).
Σε ένα άλλο μασονικό έντυπο διαβάζουμε την εξής υπόσχεση-όρκο τέκτονος για το πώς να προσέχει το εξ 25 μόνο σελίδων βιβλιάριο που του έδωσαν στην Στοά του :
«…εφ’ όσον μοι ζητηθή, θέλω επιστρέψει πάραυτα το παρόν τυπικόν (…) εν περιπτώσει δε θανάτου εντέλλομαι προς τους νομίμους εκπροσώπους μου [τους κληρονόμους του] όπως παραδώσουν τούτο άνευ χρονοτριβής προς τους ανωτέρω αξιωματικούς [τους μασόνους της Στοάς του]…» (πηγή: Εις Δόξαν του Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος, ΜΕΓΑ ΠΕΡΙΣΤΥΛΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΥΠΙΚΟΝ, βαθμός του Διακεκριμένου Διδασκάλου, εν Αθήναις, Ιανουάριος 1978, σελ. 3).
Στο επόμενο φύλλο θα παρουσιάσουμε – για πρώτη φορά! – κάποια από τα μασονικά μυστικά, τα οποία τόσον επιμελώς θέλησαν να “προφυλάξουν” οι τέκτονες διά φοβερών όρκων, όπως εδώ είδαμε.

Μοναχός Αβέρκιος
Αναδημοσίευση από τον ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ φ. 2093/20.11.2015 σ. 1, 6.


Β΄ ΜΕΡΟΣ
Γιατί δίδονται στις Στοές οι φοβεροί όρκοι; Ποια είναι τα “βαρύτιμα” μυστικά που θέλουν να “κρύψουν” οι μασόνοι;
Οι φοβεροί μασονικοί όρκοι που δίδονται από τους τέκτονες στις Στοές (δύο από αυτούς τους όρκους δημοσιεύσαμε – για πρώτη φορά στην Ελλάδα – στο προηγούμενο φύλλο του «Ορθοδόξου Τύπου»), δίδονται προφανώς για να κρύψει η Μασονία κάποια μυστικά, κάποιες διδασκαλίες και πρακτικές της, τις οποίες θέλουν – ή ήθελαν, για λόγους ευνόητους – να κρατήσουν κρυφές, μυστικές, ιδιαίτερα εις άλλους καιρούς.

Ποια και πόσα είναι αυτά τα τεκτονικά μυστικά;
Τα σπουδαιότερα μυστικά της Μασονίας είναι έξι, μεταξύ των οποίων, το μυστικό τους αλφάβητο και τα σημεία αναγνωρίσεως.
Ιδού τώρα τα τέσσερα σπουδαιότερα:

1. Η δημιουργία μιας Παγκόσμιας Λαϊκής Δημοκρατίας (διάβαζε: μιας σκληρής παγκόσμιας δικτατορίας).
2. Η δημιουργία μιας Παγκόσμιας Θρησκείας.
3. Οι επί μέρους βέβηλες και απαράδεκτες διδασκαλίες μασόνων εναντίον της Πίστεώς μας. Και το σπουδαιότερο,
4. Οι περί Θεού και Εωσφόρου βαθύτερες, επαναλαμβάνουμε ΒΑΘΥΤΕΡΕΣ, διδασκαλίες της Μασονίας, οι οποίες είναι, πράγματι, εωσφορικής εμπνεύσεως.

Είναι αυτονόητο, ότι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ως Έλληνες πολίτες αρνούμεθα την σχεδιασθείσα στο αδιαφανές παρασκήνιο Παγκόσμια Κυβέρνηση, διότι πρόκειται περί μίας παγκόσμιας σκληρής αντιχριστιανικής δικτατορίας, που καταργεί την εθνική κυριαρχία μας και την Ορθόδοξη Χριστιανική ταυτότητα της πατρίδας μας.
Αρνούμεθα, επίσης, την – ενσκήπτουσα ήδη – Παγκόσμια Θρησκεία, διότι, πιστεύουμε στην παραδοσιακή Ορθόδοξη Εκκλησία μας, ως την Μία και μόνη Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Τριαδικού Θεού και όχι στο συνονθύλευμα «ομολογιών», «κλάδων», «πίστεων» και διδασκαλιών αλλοτρίων.

Τα μυστικά της Μασονίας γίνονται σήμερα πράξη…
Για την μακρόχρονη προσπάθεια του τεκτονισμού να δημιουργήσει Παγκόσμια Κυβέρνηση και Θρησκεία γράψαμε πριν από λίγο καιρό στον «Ορθόδοξο Τύπο» σειρά άρθρων.

Επισημαίνουμε ότι η προσπάθεια για τη δημιουργία κυβερνητικής και θρησκευτικής ενώσεως στον κόσμο έπαψαν πλέον να είναι, σήμερα, “μυστικά” ως γενικότερες επιδιώξεις. Διότι οι δύο αυτοί στόχοι, όσα προηγούνται και όσα έπονται αυτών είναι σήμερα οι σημαίες, τα λάβαρα της λεγόμενης Εποχής του Υδροχόου, της Νέας Εποχής, Παγκοσμιοποίησης και Νέας Τάξης Πραγμάτων. Ο δε Συγκρητιστικός Οικουμενισμός καλπάζει ήδη… Και καλπάζει με την ανοχή και – δυστυχώς – και συμμετοχή ημετέρων Ορθοδόξων κληρικών, όλων των βαθμών, κυρίως της κατ’ άνθρωπον υψηλής ηγεσίας της ευρύτερης Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, εκ της οποίας μερικοί υπήρξαν κατά καιρούς και μασόνοι! Περί αυτών θα γράψουμε εδώ σε επόμενα άρθρα μας.

Το τρίτο μυστικό του τεκτονισμού…
Το τρίτο “μυστικό” της μασονίας, του οποίου την αποκάλυψη θέλουν επίσης να αποφύγουν οι τέκτονες είναι οι εκ του έρκους των οδόντων κάποιων μασόνων εξερχόμενοι – και γραφόμενοι σε διάφορα έντυπά τους – περί της Πίστεώς μας βλάσφημοι και σκληροί λόγοι. Για τούτο και τα έντυπα του τεκτονισμού – ιδίως τα “ιερά” τυπικά τους – δεν κυκλοφορούνται ούτε καν μεταξύ τους ελεύθερα, αλλά δίδονται μόνο στους μυούμενους, χέρι με χέρι, πολλάκις δε και αριθμημένα (παλαιότερα), προειδοποιούμενων των μασόνων για την αυστηρή φύλαξη των εντύπων αυτών να μην πέσουν εις χείρας «βεβήλων», δηλαδή μη τεκτόνων, όπως προείπαμε.

Μερικοί προσβλητικοί για την Πίστη μας και βέβηλοι λόγοι … Διαβάζουμε σε τεκτονικά έντυπα, μεταξύ πολλών άλλων, τα ακόλουθα :
«Πράκτορες της θείας προνοίας δεν είναι οι ιερείς, οι άγιοι, οι θρήσκοι, εν τη φιλαύτω αυτών απομονώσει απεκδεχόμενοι φαντασιώδη κληρονομία της ουρανίου βασιλείας…» (τεκτ. περιοδικό «Πυθαγόρας», έτος Ε΄(1888), φυλλάδιο Β΄, αριθ. 2, σελ. 57).
Άλλο:

«Ο Χριστός ενεφανίσθη, είναι αληθές ως απεσταλμένος του Πατρός αυτού, του Θεού . αλλ’ ουδέποτε ομίλησε περί της Χριστιανικής Τριάδος, ήτις άλλως δεν θα ήτο άλλο, ει μή απομίμησις της τριάδος των Ινδών, των Χαλδαίων ή των Αιγυπτίων. Η Χριστιανική Τριάς είναι ιερατική επινόησις…» (τεκτ. περιοδικό «Πυθαγόρας», έτος Δ΄, Μάρτιος 1885, αριθ. 3, σελ. 91).
Έγραψε και τα παρακάτω, επίσης φρικώδη, μασονικός κάλαμος:

«Γένεσις Α΄ 26-28. Και είπεν ο Θεός . ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημών και ομοίωσιν. Ούτως έπλασεν (εγέννησεν) ο Θεός τον άνθρωπον κατ’ εικόνα αυτού, κατ’ εικόνα Θεού έπλασεν αυτόν . άρρεν και θήλυ έπλασεν αυτούς . και ευλόγησεν αυτούς και είπεν αυτοίς . αυξάνεσθε και πληθύνεσθε (…) Ώστε πράγματι [καταλήγει το βέβηλο στόμα] το ανδρικό και το γυναικείο αιδοίον εισίν η εικών του Θεού…»! (τεκτ. περιοδικό «Πυθαγόρας», έτος Γ΄, Απρίλιος 1884, αριθ. 4, σελ. 125-126).

Έτερα εωσφορικά μασονικών γραφίδων.
Όπως ερμηνεύουν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας και πιστεύουμε οι Χριστιανοί, αιτία της δυστυχίας στον άνθρωπο (και τη φύση ολόκληρη) είναι η ανυπακοή του πρώτου ζεύγους, της Εύας και του Αδάμ, στο θέλημα του Θεού, και ακολούθως η έξοδός τους από τον Παράδεισο. Υποκινητής εκείνης της ανυπακοής είναι ο Εωσφόρος, Σατανάς, Διάβολος, ο εμφανισθείς εις την Εύαν ως όφις.
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αποδέχονται και ακολουθούν ΜΟΝΟ τις Πατερικές και εκκλησιαστικές ερμηνείες της Αγίας Γραφής, γενικότερα και ειδικότερα.

Αλλά για τους μασονικούς καλάμους, τους διαποτισμένους (εν γνώσει ή εν αγνοία τους) από τις σκοτεινότατες καμπαλιστικές διδαχές της ανάστροφης ερμηνείας της Γενέσεως , ο όφις αυτός ήταν – και είναι! – ο “ελευθερωτής” του ανθρωπίνου γένους, οδηγώντας τον άνθρωπο προς την “πρόοδο”!

Γράφουν ακριβώς τα εξής επ’ αυτού:
«[Στον Παράδεισο] η ανθρωπότης η αρχέγονος αφίεται να ζη κατά τρόπον ζωώδη ή παιδικόν, άνευ κρίσεως, εν ασυνειδήτω καταστάσει. [Αλλά] λαμβάνων συνείδησιν του εαυτού του το ον [ο άνθρωπος], αγνώς και αυθορμήτως χειραφετείται, παραδιδόμενον του λοιπού εις εαυτόν, οπότε τίθεται εκτός Παραδείσου από τον οποίον εκδιώκεται μόνον του . πρέπει τώρα να εννοή, να γνωρίζη διατί να ενεργή προς την μίαν κατεύθυνσιν και όχι προς την άλλην…»

Ποίος λοιπόν κατά την τεκτονικήν γραφίδα “ελευθερώνει” την ανθρωπότητα εκ της δουλείας του Θεού;
–– Είναι ο Όφις [Σατανάς ο διάβολος, καθ’ ημάς], απαντούν οι μασόνοι!

Ιδέστε το μασονικό αυτό κείμενο, κινούντες πικρά, πικρότατα την κεφαλή σας. Διαβάζουμε :
«…Εν ειδικόν ένστικτον, μία ταυτόχρονος ώθησις, πιο ευγενική και έμπειρος, της οποίας η ικανότης είναι να επιβάλη εις το άτομον να δοκιμάση την ανάγκην να ανέλθη εις την κλίμακα των όντων, συμβολίζεται εις την Γένεσιν διά του Όφεως, ως απατεώνος, προκαλέσας την γεύσιν του δένδρου του καλού και του κακού.

Αυτή η μυστική προτροπή [παρά του όφεως] είναι ο υποκινητής όλων των προόδων, όλων των κατακτήσεων…»! (στο τεκτ. περιοδικό «Τεκτονική Ηχώ», τόμος 1933-34, σελ. 141).

Ιδού, σεβαστοί αναγνώστες, ποίο είναι εν πολλοίς το στρεβλό πνευματικό θεμέλιο κάποιων “πνευματικών” κύκλων της Ευρώπης και του κόσμου ολοκλήρου κατά τους τελευταίους αιώνες του ψευδώνυμου Διαφωτισμού.

Άλλα πικρά, πικρότατα εκ του Εωσφόρου της πτώσεως από γραφίδα τεκτονική:
«Ο Αδωνάι [ο Θεός των Χριστιανών, είναι] το κυριαρχούν πνεύμα της αρνήσεως το οποίον ενεκολπώθησαν αι θρησκείαι αι δουλώσασαι [οι οποίες υποδούλωσαν] το πνεύμα της ανθρωπότητος. Ο Εωσφόρος διαρκώς πυρπολεί την ανθρωπίνην καρδίαν προκαλών την αναγέννησιν της εν αυτή δρώσης ψυχής…». (Σ. Κ. Νάγου, «Λόγος περί Ιωάννου του Προδρόμου, 2ος», εκφωνηθείς την 7η Ιανουαρίου 1911, στο Τεκτονικές Ομιλίες Σπύρου Νάγου 1904-1933, ΙΙ, επιμέλεια-έκδοση Διόδωρου Καριδάκη, Αθήναι 1978, σελ. 36).

Και, εν συνεχεία, διαβάζουμε τα χειρότερα:
«…Το δόγμα ότι ο Χριστός μετέχει της δημιουργικής θεότητος και ότι είναι μία των τριών υποστάσεων αυτής είναι αστειότης προωρισμένη να διασκεδάζη τους πιστώς πιστεύοντας εις αυτήν. Έργον μου δεν είναι να αναιρώ τας αστειότητας αυτάς. Αύται είναι προωρισμέναι εις θάνατον…»! (Σ. Κ. Νάγου, «Λόγος περί Χριστού 4ος», εκφωνηθείς την 9η Απριλίου 1911, στο Τεκτονικές Ομιλίες Σπύρου Νάγου 1904-1933, ΙΙ, επιμέλεια-έκδοση Διόδωρου Καριδάκη, Αθήναι 1978, σελ. 100).
Άξιον προσοχής είναι ότι οι τεκτονικές Αρχές δεν ήλεγξαν, δεν επετίμησαν το βλάσφημο αυτό μέλος τους για τις ύβρεις και βλασφημίες εναντίον της Πίστεώς μας, που εξέφρασε από το επίσημο βήμα διαφόρων Στοών στις οποίες συμμετείχε, αλλά έκαναν ακριβώς το αντίθετο: Για να τιμήσουν τη μνήμη του, έδωσαν σε μία από τις Στοές τους το όνομα αυτού του προσώπου, «Σεβασμία Στοά Σπυρίδωνος Νάγου, υπ’ αριθ. 111» στην Αθήνα.

Ποια η ρίζα-πηγή των μασονικών αυτών διδασκαλιών;
Κατόπιν όλων αυτών των κατά της πίστεώς μας εκφράσεων – και πλήθους άλλων – και τον δοξασμό του Εωσφόρου της Πτώσεως, (όπως σε ελάχιστα κείμενά τους είδαμε), κάθε καλόπιστος, μη φανατικός, βεβαιότατα, αναγνώστης των γραμμών αυτών διερωτάται: Ποία ακριβώς είναι η ρίζα-πηγή από την οποία απορρέουν οι διδαχές αυτές, ώστε να διαμορφώνονται τέτοιες αντιλήψεις περί Θεού και Εωσφόρου, που είναι ασυμβίβαστες και διαμετρικά αντίθετες προς τις διδασκαλίες της Εκκλησίας μας;

Απάντηση του ερευνητή: Η ρίζα-πηγή είναι σαφώς καμπαλιστική, δηλαδή η εωσφορική μέθοδος – εν προκειμένω – της όλως ανάστροφης ερμηνείας της πανσεβασμίας Αγίας Γραφής ολοκλήρου του Χριστιανικού (και του ορθοδόξου Ιουδαϊκού) κόσμου!
(Λεπτομέρειες εις το επόμενο)

Μοναχός Αβέρκιος

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Δεν θα ασχολούμεθα με το ψυχοφθόρο αυτό θέμα. Το κάνουμε μόνο επειδή καλώς γνωρίζουμε, ότι ο Τεκτονισμός είναι το κύριο κανάλι διά του οποίου διέρχεται και ενσκήπτει κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας ο απαίσιος Συγκρητιστικός Οικουμενισμός. Στην επέλευση του οποίου λαμβάνουν κατά καιρούς μέρος, δυστυχώς, και μερικοί υψηλόβαθμοι κληρικοί μας, κάποιοι εξ αυτών μάλιστα οι οποίοι στα μασονικά έντυπα αναφέρονται ως μέλη Στοών! Με το ειδικό όμως αυτό θέμα θα καταπιαστούμε προσεχώς, διά σειράς άρθρων μας στην ανά χείρας χριστιανικής πληροφορήσεως (και ομολογίας) εφημερίδα… Με σεβασμό, βεβαίως, εις τα πρόσωπα, αλλά και με θλίψη πολλή για την – ενδεχομένως – μασονική τους συμμετοχή.

Αναδημοσίευση από τον ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ φ. 2094/27.11.2015 σ. 1, 6.


Δεν υπάρχουν σχόλια: