Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ

ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ
Ὅστις ἐκ τῶν ὑπηκόων τῶν καλῶν, καὶ ἀρίστων καὶ ἀληθινῶν ὑποτακτικῶν, φυλάξει ἀκριβῶς τὰ 6 Κεφαλαιώδη περί ἀπεριέργου καὶ ἀδιακρίτου Ἁγίας Ὑπακοῆς Ζητήματα, οὐ μόνον θὰ ἀπαλλαχθῇ ἐκ τῶν ἀπείρων παθῶν αὐτοῦ, καὶ ἀποκτίσῃ τοὺς 7 καρποὺς τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Τὴν ἀγάπην, χαράν, εἰρήνην, μακροθυμίαν, Χρηστότητα, ἀγαθοσύνην, Πίστιν, πραότητα καὶ ἐγκράτειαν.
Οὐ μόνον ὁ τοιοῦτος θέλει σωθῇ, ἀλλὰ καὶ ὁ Παναγ. Θεὸς τὸν δοξάσει, οὐ μόνον διὰ τῆς Ἁγιονυμίας, ἀλλὰ καὶ διὰ πολλῶν θαυμάτων, μετὰ θάνατον αὐτοῦ, πρὸς ἀπόδεξιν τῆς τελείας αὐτοῦ ὑπακοῆς, ὡς καὶ ἐναρέτου αὐτοῦ κατὰ Θεὸν πολιτείας.

Περί τῶν γνησίων καὶ ἀληθινῶν ὑποτακτικῶν αὐλιτῶν τοῦ Χριστοῦ.
Ὅσοι δὲ εἶναι ὑποτακτικοί, καὶ ὑποκείμενοι, ἄς μιμῶνται τοὺς Ἁγίους, εἰς τὴν ἀληθινὴν ὑποταγὴν καὶ ὑπακοὴν φυλάσσοντες τὰ καθήκοντα τῆς ὑπακοῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι ἕξ (6) κατὰ τοὺς Θεοφόρους Ἁγίους Πατέρας. α΄) Νὰ μὴ κρύπτωσι τοὺς λογισμοὺς των, ἀλλὰ νὰ τοὺς ἐξομολογῶνται. β΄) Νὰ ἔχωσι βεβαίαν καὶ ἀληθινὴν ἀγάπην, εἰς τοὺς γέροντάς των, καὶ ὄχι πλαστὴν καὶ ὑποκριτικὴν. γ΄) Νὰ φυλάττωσιν καθαρὰν καὶ ἄδολον, πίστιν εἰς τοὺς αὐτοὺς ὡς εἰς τὸν ἴδιον Χριστόν. δ΄) Νὰ λέγωσι τὴν ἀλήθειαν εἰς ὅλα καὶ ἔργα ὅσα πράξωσι. ε΄) Νὰ ἔχωσι τελείαν ἐκκοπήν, ὄχι μόνον τοῦ θελήματος, ἀλλὰ καὶ τοῦ φρονήματός των καὶ ζ΄) Νὰ μὴ ἀντιλέγωσι καὶ ἀντιπράττωσιν εἰς τοὺς Ἡγουμένους καὶ προεστῶτάς των, εἰς ὅσα τοὺς προστάζουσι κατ’ ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ. Ἐπειδὴ ἡ ἀντιλογία, κατὰ τὸν Μέγα Βασίλειον
«τὸ αὐτοκρατορικὸν καὶ ἀνυπότακτον δείκνυσι».

Καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν ὅλοι ἀπὸ μακροῦ ἕως μεγάλου, ἄς μιμώμεθα κατὰ τὸ δυνατὸν τοὺς Ὁσίους ἁγίους καὶ Θεοφόρους Πατέρας εἰς τὴν φύλαξιν τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Εἰς τὴν ὑπομονὴν τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν κόπων τῆς ἀσκήσεως. Εἰς τὴν φιλαδελφίαν εἰς τὴν ἀγάπην, ἐξαιρέτως δὲ καὶ μάλιστα, εἰς τὴν Ἀκτημοσύνην καὶ Παρθενίαν. Διότι αὗται αἱ δὺο ἀρεταί, εἶναι ἴδιαι ἡμῶν τῶν Μοναχῶν (καὶ Μοναζουσῶν) κατὰ τὰς ὁποίας διαφέρομεν ἀπὸ τοὺς κοσμικοὺς, ὡς λέγει ὁ Ἅγιος Μάξιμος. Εἰς τὴν ἀκτημοσύνην μᾶς βοηθεῖ μεγάλως, νὰ βιάζωμεν ἑαυτοὺς, νὰ μὴ θέλωμεν τὰ περιττὰ καὶ ὑπὲρ τὴν χρείαν, ἀλλὰ τὰ μέτρια καὶ ἀναγκαῖα. Εἰς δὲ τὴν Παρθενίαν μᾶς βοηθεῖ μεγάλως, ἡ φυλακὴ τῶν 5 αἰσθήσεων ἡμῶν καὶ μάλιστα ἡ τῆς ὁράσεως· ὅτι διὰ τοῦ μέσου αὐτῶν, ὡς διὰ τινων θυρίδων, ἀναβαίνει ὁ τῆς ψυχῆς θάνατος· καθὼς λέγει ὁ Προφήτης Ἱερεμίας. «Ἀνέβη θάνατος διὰ τῶν θυρίδων». Ἐξαιρέτως δὲ εἰς τοῦτο βοηθεῖ ἡμῖν, ἡ ἐν καρδίᾳ νοερὰ καὶ ἀδιάλειπτος προσευχὴ τοῦ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν». Ὅτι διὰ τῆς παντοτινῆς αὐτῆς μελέτης τοῦ Παναγίου Αὐτοῦ Ὀνόματος ἀποδιώκομεν τοὺς αἰσχροὺς πονηροὺς καὶ βλασφήμους λογισμοὺς, ὅσους μᾶς προσβάλλει ὁ διάβολος. Καθὼς λέγει ὁ Ἰωάννης τῆς Κλίμακος. «’Ιησοῦ ὀνόματι, μάστιζε πολεμίους». Ὅθεν ἄς μὴ ἀρκούμεθα μόνον εἰς τὸ νὰ ἀναγινώσκωμεν τὴν κοινὴν καὶ διορισμένην ἀκολουθίαν, καὶ νὰ κάμνωμεν τὸν συνειθισμένον κανόναν μας, τὴν δὲ νοερὰν καὶ παντοτινὴν προσευχὴν νὰ ἀμελῶμεν, διότι αὕτη εἶναι τὸ ἐξαίρετον ἔργον τῶν Μοναχῶν.  † Ἁγ.Γρηγορίου Θεολόγου «Μνημονευτέον μᾶλλον Θεοῦ ἤ ἀναπνευτέον».
* ΘΕΙΟΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙΟΝ  Εκδ.1933 σελ. 121-123.

Δεν υπάρχουν σχόλια: