Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟΥ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟΥ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ. Στίχοι κατ’ αλφαβητικήν σειράν.
ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Ἀμαρτωλός :Ἄφες με τρισκατάρατε τί ἔχεις μετ’ ἐμένα; καὶ με τραβᾶς κακήν κακῶς τίς ἔστειλεν ἐσένα;
Διάβολος :Βέβηλε καὶ παμμίαρε, ἐρωτᾶς τὴν αἰτίαν; ἐνθυμήσου τά ἔργα σου καὶ αἰσχράν σου πολιτείαν.
Ἀμαρτωλός :Γρήγορα φίλοι δράμετε ἕλθετε βοηθοί μου τί νὰ γενῶ ὁ ἄθλιος ἐβγαίνει ἡ ψυχή μου.
Διάβολος : Δέν σ’ ὠφελοῦν ταλαίπωρε, φίλοι καῖ συγγενεῖς σου· ματαίως κράζεις καὶ βοᾶς, ἐγώ πέρνω τὴν ψυχήν σου.
Ἀμαρτωλός :Ἐλέησόν με ἄπονε, λυπήσου τὸν καϋμένον, συμπόνεσε ἀπάνθρωπε, ἀνθρωπον πονεμένον.
Διάβολος : Ζωήν κακήν ἐπέρασες, δέν εἶχες Θεοῦ φόβον, ἔλα λοιπόν μέ λόγου μου, εἰς Ἄδου τε τὸν ζόφον.
Ἀμαρτωλός :Ἤκουα δέν ἐπίστευα, ἔλεγα τὶς ἠξεύρει· τὰ μέλλοντα δέν ἤλπιζα τέτοια ὀργὴ νὰ μ’ εὔρη.
Διάβολος :Θανατηφόροι δαίμονες ποῦ εἶσθε; τί ἄργεῖτε; ἐβγάλετέ του τήν ψυχὴν, καὶ μὴν τόν λυπηθῆτε.
Ἀμαρτωλός :Ἴσως δέν ἔμεινεν ἐλπίς πλέον τῆς σωτηρίας· ἄφες με λίγον, καὶ καιρὸν δός μου τῆς μετανοίας.
Διάβολος :Κακόγερε ἀκάθαρτε, ὁ ἐν κακοῖς γηράσας· τώρα ζητεῖς μετάνοιαν εἰς χεῖράς τε μου φθάσας;
Ἀμαρτωλός : Λυπήσου μου καὶ ἄφες με, κἄν ν’ ἀποχαιρετίσω τὰ τέκνα καὶ τὴν σύζυγον, λόγον νὰ τοῦς μιλὴσω.
Διάβολος :Μαχαίρι δίστομο βαστῶ, καὶ ὅποιον θα κεντήση δὲν ἡμπορεῖ, παρὰ εὐθὺς νὰ μὲ ἀκολουθήση.
Ἀμαρτωλός :Νὰ δώσω ὁ ταλαὶπωρος, ὁλα τὰ τίποτές μου, νὰ ξαναγοράσω τὴν ζωὴν, μ’ ἀφήνεις; ὥ! εἰπέ μου.
Διάβολος :Ξὠρας ζητεῖς τὴν ξαγοράν, εἷχες καιρὸν πλὴν τῶρα ἐπέταξε, καὶ ἡ κακή σου ἕφθασεν ἡ ὥρα.
Ἀμαρτωλός : Ὁ τόπος δὲ ὅπου ἐσύ νὰ πάγω μέ βιάζεις, εἰπέ μου ποῦ εὑρίσκεται καὶ πῶς τὸν ὀνομάζεις;
Διάβολος :Παμφάγος Ἅδης λέγεται, καὶ εἶναι εἰς τὸν πάτον τῆς γῆς τὸν σκοτεινότατον ὅλος ψυχάς γεμάτον.
Ἀμαρτωλός : Ράβδισαι, καῦσαι, παίδευσαι, βασάνισαι καὶ κάμε ὅτι θελήσεις σὺ ἐδῶ μόνον ἐκεῖ μὴν πάμε.
Διάβολος :Σῶμα χωρὶς ψυχὴ να ζῆ, δύναται καὶ τὸ ψάρι, στὴν Γῆν, παρὰ ὁ Διάβολος, αμαρτωλόν μὴν πάρη.
Ἀμαρτωλός :Τὶ κάμνουν ὅσ’ εὑρίσκονται, ἐκεῖ φανερωσέ μου· Ἔχουν ποτὲ ἐλευθεριὰ ἤ ἄνεσιν εἰπέ μου;
Διάβολος :Ὑπάρχουσιν ἐν φλογί, καίονται αἰωνίως· καὶ τυραννοῦνται ἀπὸ ἡμᾶς, χωρίς σπλάγχνα τελείως.
Ἀμαρτωλός : Φωνάζω καὶ παρακαλῶ, Κύριε καὶ Θεὲ μου, ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ δαίμονος σῶσον με πλαστουργέ μου.
Διάβολος : Χάνεις τὸν κόπον ἄθλιε, καὶ σὺ εἶσαι ἱδικός μου. Ἄν ἤθελες ἐγλύτωνες, ὅταν ἤσουν τοῦ κόσμου.
Ἀμαρτωλός : Ψέματα τὰ βιβλία μας, ἐθάῤῥουν ὁ καϋμένος. Δέν ἥκουσα τὶ μ’ ἐλεγαν, καὶ μένω κολασμένος.
Ἀμαρτωλός πρὸς τὸν κόσμον : Ἄχ! Οὐαί τε καὶ ἀλλοίμονον· ὅστις σάν ἐμὲ κάμνει, θέλει τε καὶ νὰ πάθη καὶ μὲ τοῦς δαίμονας κλεισθῆ εἰς τὰ τοῦ Ἅδου βάθη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: